Dag 317 regulier onderwijs of ‘unschooling’?

barefoot-1149848_640

Mijn bijna 11-jarige dochter volgt sinds twee jaar onderwijs (ibbo.eu) wat gericht is op zelfsturing; het doet een beroep op haar eigen verantwoordelijkheid om richting te geven aan wat zij zelf wil leren. Er staat geen juf of meester meer voor de klas die haar vertelt wat ze die dag moet gaan doen maar er zijn begeleiders die mijn dochter helpen met wat ze wil leren. Dit wordt op diverse manieren aangereikt; via boeken, computer, workshops, projecten en kennis/vaardigheden/talenten van de begeleiders en ouders zelf.

Ik heb met mijn dochter gepraat over het belang van taal, spelling en rekenen. Hier hebben we immers dagelijks mee te maken; e-mailen, boodschappen doen, rekeningen betalen, informatie doorlezen, relaties met anderen aangaan en onderhouden etc. Ze heeft op haar ‘school’ de mogelijkheid om dit in haar eigen tempo en niveau te leren maar ze ervaart hier grote weerstand tegen en gaat er niet mee aan de slag.

Dit gaat al een hele poos zo en ik heb hier met haar over gepraat, naar haar geluisterd maar ze blijft in de weerstand zitten als het op taal en rekenen aankomt. Ik zie dat het beter is om haar niet te pushen, en mijn eigen angsten hierover onder ogen te komen/ ze uit te schrijven zodat ik helder kan zien wat het beste is in deze situatie. Het kan best zo zijn dat mijn dochter zich verzet tegen de controle die ik uit wil voeren op haar als het op taal en rekenen aankomt.

Ik weet hoe belangrijk een uitgebreide woordenschat is en ik bang ben dat ze ‘achter’ raakt. Hierdoor twijfel ik of ze niet weer terug zou moeten gaan naar het reguliere onderwijs. Ik zal verschillende opties samen met mijn dochter overwegen; de keuze om op de huidige school te blijven of  het voortgezet onderwijs volgen op een reguliere school.  Beide keuzes hebben consequenties die ik voor de korte en lange termijn met haar zal doornemen. Op die manier kan ze zelf een voor haar beste keuze maken. Voordat ik dit ga doen zal ik eerst mijn angsten uitschrijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te ervaren als ik hoor dat mijn dochter geen taal en reken wil doen op haar ‘school’.

Ik realiseer mij dat ik bang ben dat ze ‘achter’ raakt op de rest van de kinderen die wel leren rekenen en taal krijgen. Ik ben ook bang dat ze onzeker wordt wanneer ze geen uitgebreide woordenschat beheerst en daardoor informatie niet zal begrijpen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat mijn dochter achter raakt op de rest van de kinderen die wel wekelijks rekenen en taal krijgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ze onzeker wordt door een beperkte woordenschat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat mijn dochter informatie niet zal begrijpen omdat ze een beperkte woordenschat heeft.

Ik realiseer mij dat mijn dochter juist in het reguliere onderwijs onzeker werd door het tempo waarin de lessen werden gegeven. Ze verveelde zich bij de taallessen omdat het tempo te traag was en ze begreep het rekenen niet omdat het te snel ging. Op haar huidige onderwijs kan ze op haar eigen niveau en in haar eigen tempo leren maar doet ze het dus niet. Wat is de beste oplossing?

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben druk uit te oefenen op mijn dochter om taal en rekenlessen te doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit machteloosheid tegen haar te zeggen dat ik in ga grijpen als ze niet gaat beginnen met taal en rekenen door haar naar het regulier onderwijs te sturen waar ze zich weer aan moet passen aan een voor haar ongunstig tempo van begrijpen en leren.

Ik realiseer mij dat ik het punt van taal en rekenen los kan laten om te zien of mijn dochter het dan uit haar zelf gaat oppakken.

Wanneer ik mezelf gewaar ben van het uitoefenen van controle op mijn dochter of zij wel of geen rekenen/taal doet, stop ik en adem. Ik zal mijn angsten in de vorm van gedachten onderzoeken en op wat ik mij realiseer, pas ik zelfvergeving en zelfcorrectie toe.

Ik stel mezelf ten doel om het punt van rekenen en taal te laten rusten om te zien of mijn dochter het uit zichzelf op gaat pakken en het dus voor zichzelf gaat doen in plaats van dat ze mij gelukkig wil maken.

Ik stel mezelf ten doel om mijn dochter op een spelende manier te leren rekenen en haar woordenschat uit te breiden; door in de eerste plaats in te tunen op haar interesses en haar uit te nodigen om iets uit te rekenen of op te schrijven.

Ik stel mezelf ten doel om het aankomende jaar, wat het laatste jaar basisonderwijs zal zijn, met mijn dochter twee keuzes door te nemen; unschooling of regulier. En daar de consequenties van; op korte termijn en lange termijn zodat ze voor zichzelf de voor haar beste keuze zal kunnen maken.