Dag 303 controle en flow zijn geen vrienden van elkaar

flow

‘Controle en flow zijn geen vrienden van elkaar’

Ik kreeg binnen een contact met iemand een spiegel voor gehouden waarin ik het punt van gemis aan stabiliteit zag en wilde onderzoeken in mezelf. Zodra ik dat besluit had genomen, voelde ik mij steeds misselijker worden. Ik ben in bed gaan liggen en keek en ging  in wat ik voelde; een golf van angst rees omhoog en beelden van mijn proces en de mensen die mij erin begeleiden, vervaagden en verdwenen. Ik dacht dat ik gek werd omdat ik in dat moment in een nietsheid belandde waar ik alleen over bleef en mij aan niets of iemand meer kon vastklampen. In het zwart van die nietsheid zocht ik razendsnel naar waar ik mij aan vast kon houden en het enige wat ik gewaar werd, was mijn ademhaling en ging er in.

Ik realiseerde mij door deze gewaarwording dat mijn stabiliteit feitelijk controle bleek te zijn en dat ik de controle in die realisatie los liet, wat paniek veroorzaakte. Het is een geheel nieuwe gewaarwording voor mij om in flow te leven en ik moet daar aan wennen merk ik.

Wie ben ik als ik meega in flow? Wie ben ik als flow zelf? Wie ben ik als ik het woord flow leef?

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik stabiel ben als ik controle wil hebben over mezelf of een situatie waarin ik feitelijk macht wil houden over die situatie of de ander en wil bepalen hoe dingen moeten gaan of zouden moeten gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik controle kan hebben over anderen door macht te gebruiken en met macht bedoel ik de ander dwingen iets te doen waarvan ik denk dat het ten goede zal komen aan mijn contact met die ander.

Ik zie, realiseer en begrijp dat wanneer ik controle uit wil oefenen, dit eenrichtingsverkeer is en alleen mijn eigen belang dient waarbij ik de behoeften van de ander helemaal uit het oog verlies en geen rekenschap houdt met zijn of haar gevoelens.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben controle te willen uit oefenen op een ander waarbij ik alleen in eigen belang denk en geen rekening houdt met de behoeften en gevoelens van de ander.

Ik realiseer mij dat controle gefundamenteerd is in macht die uit het startpunt van angst handelt, in het willen (be)heersen over anderen/situaties om zo een door mij gewenste uitkomst te krijgen waarbij ik de ander en zijn of haar behoeften, totaal uit het oog verlies en een tunnelvisie creëer waar ik alleen in mijn eigen mind vertoef en dus de realiteit uit het oog verlies.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit het startpunt van angst te handelen door macht over een ander/een situatie uit te willen oefenen en er op die manier denk controle over te kunnen houden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik controle moet en kan houden over een situatie en die vanuit angst richting zou kunnen geven waarbij ik zie dat het gevolg is dat ik verwijdering veroorzaak van mezelf en de ander als mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben angst als startpunt te nemen van mijn gedachten en handelingen waarbij conflict en verwijdering wordt veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik (over) iets of iemand kan (be)heersen door hen te vertellen wat ze wel of niet zouden moeten doen, ik zie, realiseer en begrijp dat ik alleen richting kan geven aan mezelf en aan mijn gedachten en gevoelens.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben conflict te veroorzaken door controle te willen houden over de situatie/de ander en niet te zien, realiseren en te begrijpen dat ik niet meer stabiel ben en enkel en alleen in mijn hoofd zit om een door mij gewenste uitkomst te manifesteren die alleen in mijn eigen belang is en niet wat het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben misselijk te worden van angst wanneer ik het woord ‘stabiliteit’ in mezelf onderzoek en in paniek raak wanneer mijn proces en mijn begeleiders daarin vervagen en uiteindelijk helemaal verdwijnen en ik razendsnel zoek waaraan ik mij, in plaats van aan hun, kan vastklampen en ik alleen nog mijn ademhaling gewaar ben en daar in ga en mij realiseer dat ik daarin stabiel en alleen kan staan.

Ik zie, realiseer en begrijp dat ‘het punt van nietsheid’ mij heeft laten zien wat ik nog los te laten heb; controle en te zien dat werkelijke stabiliteit in mezelf als ademhaling aanwezig is en het enige wat ik hoef te doen is adem te halen, wetende dat mijn principes mijn kompas zijn.

Ik zie, realiseer en begrijp dat ik het woord flow kan leven op zo’n manier dat ik in het moment richting kan geven aan mezelf en aan de situatie waarbij, no matter what, mijn waarden en principes mijn kompas zijn.

Wanneer en als ik mij gewaar ben van controle willen houden over een situatie of een ander omdat ik een uitkomst in eigen belang wil manifesteren, stop ik en adem. Ik zie, realiseer en begrijp dat gedachten van controle leiden naar conflict en mijzelf verder doen verwijderen van anderen.

Ik realiseer mij dat het leven van het woord ‘flow’ inherent is aan het woord ‘moeiteloosheid’/zonder enige moeite en dat dit niet betekent dat ik overal in mee moet gaan, overal ‘ja’ op moet zeggen en dat ik nee kan zeggen als ik een uitkomst zie die het geheel niet dient. Mijn principes zijn in ieder moment en in iedere keuze, mijn kompas.

Ik zie, realiseer en begrijp dat werkelijke stabiliteit, verankerd zit in mijn adem en het leven van mijn principes, no matter what, en dat ik mijzelf richting kan geven in het leven van het woord flow.

Dus stel ik mezelf ten doel dat ik in flow leef, waarbij mijn principes mijn kompas zijn, no matter what.