Dag 248 wie bepaald wanneer mijn dochter moe is en naar bed moet?!

Mijn dochter gaat op dezelfde tijden naar bed. Door de week is dat een uur vroeger dan in het weekend. Vanaf het moment dat ze naar de basisschool gaat slaapt ze 10 á 11 uur per nacht en lijkt dit ook nodig te hebben. Ik bepaal dat zij naar bed moet om 20:00 of 21:00 uur maar is zij dan wel moe? Ik heb haar niets gevraagd; ze voert enkel mijn order uit.

Ik wil dat mijn dochter zelf gaat zien wanneer haar lichaam moe is en zelf gaat bepalen wanneer en hoeveel slaap ze nodig heeft. Dit vraagt van mij nogal wat omdat ik controle zal moeten los laten en haar zal moeten vertrouwen dat zij zichzelf richting hierin kan geven. Mijn dochter is bijna 9 en op een leeftijd dat ze zelf oorzaak en gevolg van haar beslissingen kan zien, zodat ze nu effectief kan bekijken wanneer ze het beste kan gaan slapen.

Ik ben met haar gaan praten en heb gezegd dat zij vanaf nu af aan zelf gaat bepalen wanneer ze moe is en naar bed gaat. Er verschijnt een grijns op haar gezicht omdat ze ineens mogelijkheden ziet om rond middernacht naar bed te gaan…lol. Wellicht dat dit ook een paar keer het geval zal zijn, maar ze zal dan de volgende dag op school merken hoe moeilijk het is om haar aandacht bij de les te houden wanneer ze moe is. Dit is de enige effectieve manier voor haar om erachter te komen wanneer en hoeveel slaap ze nodig heeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken te weten wanneer mijn dochter naar bed zal moeten gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken te weten wanneer mijn dochter moe is en dus naar bed zal moeten gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij niet gelijk te stellen ten opzichte van mijn dochter maar mezelf als autoriteit te zien die beter dan mijn dochter weet wanneer zij naar bed zal moeten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik ’s avonds tijd voor mezelf nodig heb en er eigen belang bij heb wanneer mijn dochter ‘op tijd naar bed gaat’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in eigen belang te denken wanneer ik mijn dochter naar bed stuur ’s avonds en haar belang niet in overweging neem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik controle moet hebben over hoeveel slaap mijn dochter wel of niet zou moeten krijgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben emotioneel te worden als ik denk aan hoe autoritair ik mij opstel ten opzichte van mijn dochter en beslissingen neem voor haar met het gevolg dat ik  haar autonomie over zichzelf en haar lichaam uit handen neem.

Ik stel mezelf ten doel om mijn dochter te laten beslissen wanneer ze het beste naar bed kan gaan en realiseer mij dat ze eerst op verschillende tijden naar bed zal gaan om zo effectief te kunnen bepalen welke tijd het beste is voor haar om te gaan slapen.

Ik stel mezelf ten doel om steeds als gelijke met mijn dochter te communiceren.

Ik stel mezelf ten doel om mijn dochter te vertrouwen dat zij zelf richting kan geven aan oorzaak en gevolg met betrekking tot de voor haar benodigde hoeveelheid slaap.

Ik stel mezelf ten doel om onvoorwaardelijk mijn dochter te steunen en begeleiden.

Dag 247 ik wil iets, maar mag ik het ook van mezelf?

 

Ik heb ooit een kleine schuld opgebouwd door de jaren heen en ook weer volledig afbetaald. Toen ik vrij was van die schuld, realiseerde ik mij hoe zwaar die schuld, ook al was die klein, al die tijd op mij heeft gewogen.

Ik zit in een periode van mijn leven waarin ik weinig geld te besteden heb en ik wil dat veranderen naar een fatsoenlijk inkomen zodat er meer ruimte komt om een aantal wensen uit te laten komen. Ik zou een eigen huis willen hebben en zodra deze wens naar voren komt, merk ik dat ik mezelf direct veroordeel omdat ik iets ‘wil’.  Hoe is dit ontstaan? Ik kan mij herinneren dat er als kind  weleens tegen mij gezegd is; ‘je kunt niet alles krijgen wat je wilt’ waarbij ik dat direct aannam als waarheid en mezelf limiteerde door de jaren heen.

Doordat ik weinig geld te besteden heb, kijk ik goed uit wat ik uitgeef en waaraan. Mijn startpunt daarbij is; heb ik het nodig? Ik koop dus nooit zomaar wat. Omdat ik al jaren zo leef, merk ik dat er angst bij mij aanwezig is om geld uit te geven omdat ik nooit meer een schuld wens op te bouwen. Weinig geld te besteden hebben is ook mijn comfortzone geworden en een plek waarin ik al mijn wensen diep heb weggestopt.

Iemand vertelde mij dat het oké is om wensen te hebben maar dat ik een balans moet zoeken in ‘wat praktisch nodig is'(en dit voorop stellen) en wat mijn wensen zijn. Wanneer een kans zich aandient,  om bijvoorbeeld een huis te kopen, kan ik die nemen. Het gaat erom het punt te vinden waarin het ‘willen’ het ‘nodig hebben’ niet overheerst. Dit gebeurt nog weleens wanneer iemand lange tijd met weinig geld heeft om moeten gaan en wanneer er dan meer geld te besteden is, alle verdrongen wensen naar voren komen en het ‘praktisch nodig hebben’ gaan overheersen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan te nemen als waarheid ‘dat ik niet alles kan hebben wat ik wil’ toen dat als kind tegen mij is gezegd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te onderzoeken of ik niet alles kan hebben wat ik wil zoals dat gezegd werd tegen mij als kind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te limiteren door te denken dat ik niet alles kan hebben wat ik wil.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te hebben om geld uit te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het normaal is om een schuld te dragen omdat meer mensen in mijn omgeving schulden hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard mij niet te realiseren hoeveel last ik heb gehad van alle jaren dat ik een kleine schuld met me meedroeg.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te ervaren om weer schulden op te bouwen en dit weer met me mee moet dragen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te veroordelen wanneer de wens van mij om een eigen huis te bezitten naar voren komt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik geen wensen mag hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat wanneer ik meer geld heb, ik dat ongecontroleerd ga uitgeven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij niet te realiseren dat ik als startpunt kan zien wat ik/we praktisch gezien nodig hebben zodat ik met gezond verstand financiële keuzes kan maken zonder dat ik daarbij emoties aan mijn wensen koppel.

Wanneer en als ik mezelf gewaar ben van het oordelen over mezelf wanneer ik iets wil, stop ik en adem. Wanneer ik stabiel ben onderzoek ik mijn oordeel/als gedachte en schrijf hem uit en pas er zelfvergeving en zelfcorrectie op toe.

Ik stel mezelf ten doel om wanneer ik meer geld te besteden heb en dit uit wil geven, het startpunt te nemen wat ik praktisch gezien nodig heb waarbij ik emoties geen rol laat spelen.

Ik stel mezelf ten doel om emoties die gekoppeld zijn aan wensen, te onderzoeken in schrijven en op hetgeen ik mij realiseer zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel om wanneer financiële kansen zich voor doen om een huis te kopen, deze kans te nemen.