Dag 29 beren op de weg zien

Ik heb afgelopen week de DIP Lite afgerond, een introductiecursus waarin ik mezelf leer begrijpen door zelf-oprechtheid te gebruiken en waarin ik leer werken met mijn gedachten, emoties en gevoelens. Ook leer ik richting te geven aan mijn reacties.

Omdat ik heel graag de vervolgcursus wil doen, DIP pro, maar er helaas de financiën niet voor heb, heb ik mij opgegeven voor “blogging for sponsorship”. Dit is een manier om toch mee te mogen doen aan de DIP pro met als voorwaarde dat ik iedere dag ga schrijven.  Omdat ik consistent iedere dag heb geschreven in de DIPLite mag ik meedoen aan de DIP pro! YES! Ik ben hier erg blij mee omdat dit mij heel goed zal ondersteunen in mijn “reis naar Leven”. Naast dat ik erg blij ben om mee te mogen doen waren er ook gelijk weer de zogenaamde “beren op de weg”. Ik heb gedachten die mij ervan willen weerhouden om mee te doen; ” dat ga je niet redden, consistent iedere dag schrijven”, “ben ik het wel waard om gesponsord te worden, met buddy-support nota bene terwijl ik niets betaal”. “ik ga misschien snel verhuizen, heb ik dan wel tijd genoeg om te bloggen”. “In de zomervakantie, wanneer ik met mijn familie op vakantie ben, is het dan niet asociaal om tijd vrij te maken om te bloggen”? “Het schrijven van een blog kan al gauw een hele avond in beslag nemen, dat kan ik toch niet iedere dag doen?”.

Ik realiseer mij dat dit soort gedachten mij enorm saboteren om daadwerkelijk aan iets te gaan beginnen. Het is een patroon dat al heel lang aanwezig is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben beïnvloed te worden door gedachten te hebben die mij ertoe aan zetten om niet ergens aan te beginnen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gedachten te creëren die al heel lang aanwezig zijn en een patroon geworden zijn.

Ik realiseer mij door deze gedachten continue te laten bestaan, ik niet iets kan voltooien omdat ik er niet eens aan begin.

Ik realiseer mij dat deze saboterende gedachten geen enkele richting aangeven en mijzelf dus totaal niet ondersteunen in dit leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat deze gedachten een negatieve energetische lading met zich meebrengen waardoor mijn adem kort is en ik vanuit mijn borst adem in plaats vanuit mijn buik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gedachten te hebben van schuld omdat ik niets betaal.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat geen geld hebben hetzelfde is als schuld hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat leven betekent geld te moeten hebben om te kunnen bestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik van geen waarde ben wanneer ik weinig geld heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het leven alleen van waarde is wanneer ik geld heb.

Ik stel mezelf ten doel om dit patroon van saboterende gedachten te stoppen door middel van adem zodat ik HIER blijf.

Ik stel mezelf ten doel om iedere dag, dus consistent te schrijven. Dit kunnen kleine onderwerpen zijn waardoor ik geen hele avond aan het schrijven ben. Wanneer zich een groot onderwerp aandient, kan ik die ook opsplitsen in vervolgblogs.

Ik stel mezelf ten doel om wanneer ik aan iets nieuws begin, de haalbaarheid te onderzoeken en de mogelijkheden te zien.

Ik stel mezelf ten doel om wanneer haalbaarheid is gebleken van iets nieuws waaraan ik wil beginnen, ook naar voltooiing ervan te werken.